اگرچه همواره کنارهگیری با فراموشی و انتحار تدریجی همراه بوده، اما از پس هر عزلتی، ازنو و آهستهآهسته رستاخیزی بهبار آمده است. بااینهمه گویی الهی آخرین عزلتنشین و کنارهگیری بود که هنر و ادبیات معاصر به ما نشان داد و سپس پنهان کرد. رمزوارگیِ الهی که نه مطلقاً از گونهی عرفانِ سنتی و نه سراسر برگرفته از آنارشیسم است، پناهگاهِ تاریک و ژرفی است در دلِ انبوهِ رویکردهای ادبیهنری پس از نیما و هدایت

رویدادهای رایج یکشنبه دوازدهم شهریور ۱۳۹۶ ساعت 19:52 | نوشتهی میثم خالدیان | ( ) دو بسته هاتچاکلت (درست نوشتهام؟) از پسر جوان میخرم و کارتبانکیام را به او میدهم، میگوید دستگاهِ کارتخوان ندارم و ازَم میخواهد منتظر بمانم، نگاهش میکنم، میرود میان انبوهِ مردم گم میشوم. مادرودختری از راه میرسندْ میپرسند چند؟ میگوی